‘Ik wacht op de vertaling, estoy esperando la traduccion,’ schrijft Isabel Allende. En dit, beste en lieve lezers van mijn blog, is de ernstige waarheid. Want ik ontmoette Isabel Allende vrijdag 15 oktober 2010 in het Krasnapolsky in Amsterdam. Je weet wel: schrijvers onder elkaar. Twee uur lang maar liefst en dat is langer dan Obama. Maar die heeft dan ook nog maar een enkel boek geschreven, geloof ik. object>Het zat zo. ‘Het eiland onder de zee’ van Isabel Allende is een prachtig mooie historische roman en dat weten inmiddels meer dan honderdduizend Nederlandse lezers. ‘Relikwie van het kwaad’ van Siebe Huizinga is ook een prachtig mooie historische roman en dat weten zo ongeveer vierduizend lezers. Best een verschil, maar ik geef toe: Isabel is een stukje beter dan Siebe. En als dit kwetsend is voor mijn schare fans, dan kan ik zeggen: haar stijl is anders. Afijn, ik heb haar boek natuurlijk gelezen, dus zij wilde mijn boek lezen, maar dat ging niet, want mijn boek is in het Nederlands en haar boek is in het Nederlands en zo nog tien talen, maar Isabel Allende leest vooral Spaans en Engels. Zo kunnen collega-schrijvers natuurlijk nooit hun werk vergelijken! Het zou wat zijn als dat bij alle kunstenaars zo was. Als schilders hun werk niet konden vergelijken, omdat de een in het Frans schilderde en de andere in het Duits. Of zoiets.

Isabel Allende roept dus op tot een vertaling van mijn boek en dat kan dus naar het Spaans of Engels. Welke van de twee maakt mij niet zoveel uit. Desnoods naar het Spengels.

Dit bericht is geplaatst op on 17 oktober 2010 at 21:01 en is opgeslagen onder Geen categorie. Je kan reacties op dit bericht volgen door RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback van je eigen site.