De schrijver

•  
  

  Een brief van Siebe

  Wie dit leest, leest mogelijk ook Relikwie van het kwaad, het verhaal van Raaf die met zijn dwergvriend Tobias probeert om de wereld te redden van het kwaad. Het speelt zich af in het jaar 1350, wat zo’n beetje het laatste jaar was van de eerste grote pestepidemie.

   

  Relikwie van het kwaad is bevolkt met mannen en vrouwen, die uit de schaduwen naar voren zijn gestapt. Mannen zoals de dwerg Tobias met zijn grote dromen en broeder Momme, de monnik met zijn zwaard. Vrouwen zoals Beatrijs. Ik verzon ze niet. Ze bestonden al en kwamen zelf tijdens het schrijven het verhaal binnen. Dit is geen mooi opgeschreven onzin, zo voelt het echt. Sterker nog: hun namen waren me heel duidelijk, vooral die van Raaf. Pas later zocht ik ze op. Toen bleek hun betekenis. Rafael: hij die geneest. Rafael en Tobias stonden zelfs in de Bijbel (wat je daar ook verder van vindt of voor waarde aan hecht).

  Relikwie van het kwaad verbeeldt een wereld en een tijd die werden geteisterd door de pest: de Zwarte Dood. Het was een vreselijk, angstwekkend en onbegrijpelijk kwaad. Eigenaardige wezens hielden zich in die wereld verborgen. Beesten met het lichaam van een adelaar en de borsten van een vrouw.  Vogels met een slangenstaart. Ze leefden verscholen in dichte wouden, maar waren zo echt als koeien en paarden in de wei. Hoe dat kan? Al heb je nooit eerder in je leven een kameel of nijlpaard gezien, je weet uit de verhalen en beelden dat ze bestaan.

  Wanneer je Relikwie van het kwaad leest, stap je net als Raaf, Tobias, Beatrijs, broeder Momme en vele anderen in een wereld die eeuwenlang verborgen is gebleven Voor mij was het een belevenis. Ik hoop dat ook jij met plezier, verwondering, angst en verrassing hun avonturen volgt.

  Welkom in mijn wereld!

  Siebe